Nieuwe erkenningen op de Noordshow 2009

Op de NHDB-bondsshow hebben de NHDB-leden jaarlijks de gelegenheid nieuwe kleurslagen of rassen die nog
niet in Nederland erkend zijn voor te dragen voor opname in de Standaard. Dit jaar maakte een verrassende
hoeveelheid fokkers en speciaalclubs gebruik van deze gelegenheid. Maar liefst 150 dieren, verdeeld over 5 grote
hoenderrassen en 10 dwerghoenrassen, gingen de uitdaging aan.

Het doel van de te doorlopen procedure is het door de standaardcommissie vaststellen of de ingeschreven dieren
voldoen aan de aangegeven standaard, er sprake is van voldoende uniformiteit in de ingeschreven collectie en wat de
mening van de speciaalclub is over de nieuwe variant. Om dit te bereiken voorziet het reglement in een zogenaamde
voorkeuring en advisering door de speciaalclub. Een positief resultaat op de voorkeuring betekent echter niet dat er een
garantie op erkenning is! Deze werkwijze wordt door sommige inzenders en speciaalclubs beter begrepen dan door
andere. Het blijkt ieder jaar weer dat er een aantal dieren in de kooien zit dat perfect is voorgebracht en ruimschoots
voldoet aan de meegeleverde standaard, maar dat er gelijktijdig dieren worden in gezonden die met een 'O' naar huis
gaan omdat uitsluitingsfouten overduidelijk aanwezig zijn. Dit laatste zou eigenlijk niet het geval mogen zijn en is door
de clubs en de inzenders makkelijk te voorkomen als zij aandacht schenken aan de uitdaging die zij aangaan. Opvallend
is dat de inzenders met een klein aantal dieren -vaak precies het vereiste minimum aantal - succesvol zijn terwijl de
grote collecties afgewezen worden. Ook hier geldt dat het gaat om kwaliteit en aandacht en niet om kwaliteit!

Als eerste voordracht zaten de Nederlandsebaardkuiven in de kleur tollbunt in de kooien, een kleur die al eens eerder
was voorgedragen en in Duitsland erkend is. Feitelijk zijn het slechte goudzwartgezoomde dieren met een bonttekening.
Hopelijk vinden we nog een Nederlandse benaming die meer aanspreekt dan de Duitse. De collectie was netjes
voorgebracht en voldeed in type, kuif en baard prima. De Duitse standaardtekst die gevolgd werd bij de beoordeling
geeft aan dat de veren niet volledig omzoomd mogen zijn, een deel van de ingezonden dieren liet deze fout nog zien.
Verder stonden er wat opmerkingen op de kaarten over erg veel witte pennen in de vleugels, maar dit is iets wat we bij
veel bonte dieren aantreffen.
Onder de kleur zwartbont was een aantal Kraaikoppen ingeschreven. Een inzending die in type en kleur niet aansprak.
De hanen droegen de staarten veel te hoog en kampten met problemen met de sikkelplaatsing. De inzending kwam qua
kleur en tekening op één uitzonder na niet overeen met de omschrijving zwartbont: ze waren veel te wit en zeer zeker
niet uniform in tekening.
Al heel lang zijn er zwarte en blauwe Sultanhoenders in ons land. Het heeft echter nooit geleid tot voordracht voor
erkenning. Dit jaar zat er eindelijk een viertal zwarte dieren in de kooien. De oude haan en hen waren zonder meer
prima, de jonge dieren toonden van buiten de kooi wat kleiner dan het oude materiaal. Kleur, type en raskenmerken
waren echter ruim boven de gestelde ondergrens van G-91.
Vorig jaar waren de meeste isabelpatrijs Leghorns op het laatste moment teruggetrokken uit de voordracht; dit jaar
durfden fokkers en speciaalclub de uitdaging wel aan. Het hier aanwezig viertal liet zien dat er met het inbrengen van
parelgrijs in patrijs een mooie kleurcombinatie te realiseren is. De tekening is natuurlijk bij de hennen een lastige omdat
er weinig contrast aanwezig is maar de beide hennen toonden ondanks deze moeilijkheidsgraad duidelijk pepering, iets
wat noodzakelijk is. In type is te zien dat er Duits bloed door de aderen stroomt, ze tonen nog iets te plomp.
De volgende groep bestond uit Shamo's in zilvertarwe, zeer goede typedieren van prima formaat. In kleur en tekening
waren en nog wat wensen, met name de hanen zouden wat meer kleur en tekening op rug en schouders mogen laten
zien. Dit is iets waar in de toekomst aan gewerkt moet worden. In de standaard van dit vechthoenderras staat echter
duidelijk dat type, stelling en kopvorm op de eerste plaats komen en dat kleur en tekening minder zwaar meewegen in
het eindoordeel. Deze kleurslag wordt daarom toegevoegd aan de standaardkleuren van de Shamo.
Leden van de Kuifhoenderclub brachten maar liefst drie nieuwe kleurslagen Witkuifkrielen tegelijk voor het voetlicht;
buff, khaki en chocolade. De kleurslag buff kennen we van een eerdere voordacht en is in Duitsland al erkend. In
raskenmerken ZG-dieren. De hanen waren nog wat rood van kleur en de hennen moeten wat egaler. Positief was het
afwezig zijn van zwart pigment in de vleugels, in de staart wordt iets grijs pigment toegestaan. Het grootste
aandachtspunt is de beenkleur. De Duitse standaard vraagt leiblauw wat past bij het ras maar problemen geeft met een
zuivere buffkleur, witte benen zijn daarom voorlopig toegestaan. De hier ingezonden dieren waren erg licht van
beenkleur, toonden iets blauwe aanslag maar voldeden aan de aangeleverde standaardtekst. Khaki en chocolade zijn
nieuwe kleuren die overal in de wereld opduiken bij verschillende rassen. Ik ben er van overtuigd dat we ze in de
komende jaren - al dan niet in combinatie met tekeningpatronen - bij veel verschillende rassen gaan tegenkomen. De
hier ingezonden collectie khaki was zeer uniform in type, formaat, raskenmerken en kleur en haalde ruimschoots de
norm. Vooral de zachte egale kleur van de hennen viel op en sprak mij erg aan. Chocolate of liever chocolade moet qua
kleur overeenkomen met bitter chocolade maar dan zonder glans. Op één dier na was dit bij deze inzending het geval.
Het was jammer dat dit dier in de kooi gezet was omdat het volledig naast de gewenste kleur zat en het totaalbeeld van
deze groep op negatieve wijze beïnvloedde.
In de Nederlandse Sabelpootkrielen een nieuwe kleurslag die voor zover ik weet nog nergens erkend is en feitelijk een
combinatiekleur is. Isabel witporselein is oker witporselein waarin de factor parelgrijs gebracht is. De dieren voldeden
in de raskenmerken, jammer was dat de oude hen nog niet klaar was in de staart. Kijkend naar de basiskleur Oker
witporselein moeten de dieren witte staarten en vleugelpennen hebben. Bij de hier aanwezige dieren waren nog delen
van deze veerpartijen parelgrijs; iets waardoor ze maar net de minimium vereiste 91 punten konden binnenhalen.
Ook de Hollandse krielen waren prominent aanwezig met maar liefst drie kleurslagen: blauwkwartel, witkwartel en
zwart witgepareld. Een inzending die over de hele lijn erg tegen viel. Veel dieren met uitsluitingsfouten, met name in de
zwart witgeparelden; iets wat toch echt niet nodig is omdat er in Duitsland prima materiaal aanwezig is. De kleurslag
witkwartel schoot duidelijk tekort in type; een nieuwe kleur op een ras is leuk maar dit mag niet ten koste gaan van de
raskenmerken. Blauwkwartel was in type en kleur aanvaardbaar met de nodige opmerkingen over het toch wel erg ruim
aanwezig zijn van rood in de oren. Zo langzamerhand kent dit nationale ras erg veel kleuren maar gaat dit niet ten koste
van de raskwaliteit?
Zilverkoekoekpatrijs zagen we al eerder bij de Leghornkrielen. Nu werd deze kleur voorgedragen in de Twentsehoenkrielen.
Op één haantje na een inzending die in raskenmerken, kleur en tekening aansprak. Deze haan miste de
boot in tekening volledig! Wederom het advies aan de toekomstige inzenders en speciaalclubs om dergelijke dieren
thuis te laten, het doet de inzending geen goed.
Op Gallinova waren ze de afgelopen jaren al te zien en vanuit het buitenland is er al veel belangstelling voor de zilverdubbelgezoomde
Barnevelderkrielen. Voorgedragen werden dieren die in type, bevedering en tekening de toets
ruimschoots konden doorstaan. De inzending was uniform en prima voorgebracht. Aandachtspunt voor de toekomst is
de grondkleur van de hennen die iets aan de bruine kant is, maar wat een mooie tekening!
In België in het Waalse deel veel gefokt en nu in Nederland voor erkenning gebracht: de patrijskleurige Bassette. De
hier voorgebrachte hennen waren mooi van type, kleur en tekening met voor het ras zeer typische koppen. De hanen
voldeden wat minder met name door de lage en niet geheel correct gedragen vleugels. De inzendster moet in haar fok en
opfok aandacht besteden aan het skelet van haar dieren. Hier waren er een paar aanwezig die bemerkingen kregen op
het borstbeen maar gelukkig waren er voldoende dieren met correcte borstbenen aanwezig om de limiet te halen.
Orloffkrielen in zwart witgepareld kennen we al heel lang in Duitsland. Het hier aanwezige viertal gaf dan ook geen
problemen om de erekenning te halen. De wens was wel dat zij typischer in kopvorm en baardvolume konden, een
aandachtspunt voor de fokker.
Oorspronkelijk gefokt in Denemarken maar al enige jaren aanwezig in Nederland zijn de roodporselein Orpingtonkrielen,
een prima aanvulling op het kleurenscala bij dit ras omdat zij in groot reeds erkend zijn. Een flinke groep was
hier ingezonden en voldeed. Graag zag ik de grondkleur nog iets roder, deze is bij een aantal dieren wat flets en kan
regelmatiger.
De Cochinkriel-fokkers hadden gezorgd voor voordracht van meerzomig zilverpatrijs en deden een poging om
onderscheid te brengen in de hanen van de kleuren geeltarwe en zilvertarwe. Dit laatste is een logische beweging omdat
onder zilvertarwe bij dit ras eigenlijk geeltarwe erkend is. De hier ingezonden grote groep hanen liet het echter volledig
zitten in met name de vleugelopbouw en de teenstand. Dit is iets wat niet aan de aandacht van de inzenders ontsnapt zou
mogen zijn! Ook de borstkleur van de hanen liet veel te wensen over, deze moet zwart zijn en was bij te veel dieren veel
te sterk getekend. Ook bij meerzomig zilverpatrijs een aantal opmerkingen over slappe vleugels, verkeerd geplaatste
slagpennen en spleetvleugels. Door het ruime aanbod dieren waren er gelukkig ook een aantal die het vereiste
minimumpredikaat wist te halen. Het is een kleur die past binnen het ras en door haar opvallende tekening fokkers weet
te boeien.
Als laatste een viertal Ko Shamo's in de kleur koekoek. Ook deze kleur komen we al de nodige jaren tegen bij dit ras
en is nu voor erkenning voorgedragen. Een inzending die in type en raskenmerken goed voldeed maar uniformer kon in
kleur en tekening bij de hanen. Hier was in feite een fokhaan en een tentoonstellingshaan in kleur en tekening
ingezonden; iets wat afbreuk doet aan het totaalbeeld.

Op basis van de behaalde predikaten en de adviezen van de speciaalclubs zullen de volgende kleurslagen bij de
desbetreffende rassen van het tentoonstellingsseizoen 2009-2010 erkend zijn:

Dwerghoenders             Kleur
Barnevelderkriel                zilver dubbelgezoomd
Hollandsekriel                   blauwkwartel
Hollandse kuifhoenkriel      buff
Hollandse kuifhoenkriel      khaki
Hollandse kuifhoenkriel      chocolade
Nederlandse sabelpootkriel isabel witporselein
Twentse kriel                   koekoekzilverpatrijs
Bassette                          patrijs
Orpingtonkriel                   roodporselein
Orloff kriel                        zwart witgepareld
Cochin kriel                       meerzomig zilverpatrijs
Ko Shamo                         koekoek

Grote hoenders               Kleur
Ned. Baardkuifhoen            tollbunt
Leghorn (Ned.type)           isabelpatrijs
Shamo                             zilvertarwe
Sultanhoen                       zwart

Tekst: Aad Rijs